Homesick & The Louisiana Men

'Met bassist worden we meteen weer een doodgewoon bandje'

Drie Nederlanders met een repertoire uit Amerika's Deep South, opgenomen in een Frans kustplaatsje: met het album Bahia brachten Homesick & The Louisiana Men zo ongeveer de ultieme eclectische cd uit. FRET ging op zoek naar het verhaal achter deze curieuze plaat.

'Homesick & The Louisiana Men' is eigenlijk ontstaan als een gelegenheidsformatie', vertelt Hans 'Homesick' de Vries, zanger/mondharmonicaspeler van het trio. 'Het moest vooral niet teveel op een bandje lijken. Maar bij toeval is het allemaal goed gaan lopen. Van het een kwam het ander: ik had wat contacten in Frankrijk, daar is een tournee uit gerold, en op een gegeven moment hebben we van iemand een ADAT-recorder geleend.' Met als resultaat dus de in het kustplaatsje Pornic opgenomen liveplaat Bahia, een mix van bijna alle denkbare muziekstijlen uit het zuiden van de VS.

'Mensen denken bij Louisiana vaak alleen aan cajun en zydeco, maar dat is veel te beperkt. De blues komt er vandaan, New Orleans is de bakermat van de funk en jazz. Stijlen waar wij ook mee flirten. Die muziek is lekker ongecompliceerd, heeft een soort van 'niet nadenken maar spelen'-mentaliteit.' Naast De Vries (ex-Louisiana Radio) bestaat de band uit gitarist Toon Ekkers en zanger/percussionist Alex Siegers (ex-Nancy Works On Payday); een bezetting zonder bassist. Een bewuste keuze, zo ligt De Vries toe. 'We hebben het wel geprobeerd in een standaardbezetting, maar dan klonken we meteen als een doodgewoon bandje. Veel stijver. Het werkt prima met z'n drieën, het publiek moet er hoogstens wat aan wennen. We hebben dat opgelost door live alles uit te versterken, dus ook de percussie, en dat levert een lekker breed geluid op. We wisselen veel op het podium: we sjouwen een hoop instrumenten mee, de ene keer zingt Alex lead, dan doet Toon een liedje. Er staan ook een paar a capella gospels op het repertoire. Daarmee houden we het voor onszelf leuk, maar die manier van spelen komt ook nog eens goed tot z'n recht in theaters. Daar willen we in de toekomst wat meer op mikken. We spelen alledrie al zo lang in bandjes dat we wel toe zijn aan een nieuwe uitdaging. Dingen waar we in vorige groepen nooit aan toegekomen zijn, omdat we druk genoeg waren met het reguliere clubcircuit. En deze band biedt genoeg mogelijkheden die we kunnen uitbouwen naar een meer theater-achtig iets.'

Martijn Govers, FRET